Verhuizen (daarom ook the lack aan updates deze week, soz) maakt altijd pijnlijk duidelijk wat voor compulsieve verzamelwoede ik er eigenlijk op na hou. Ik heb teveel schoenen; Nike’s, Vans, Clarks en dingen die ik maar één keer aan heb gehad.
Daarom ga ik deze Furni Rockasins ook gewoon niet kopen. maar dat betekent niet dat ik er echt heel erg heerlijk op ga. Handcrafted door een gezellige Canadeze indianenfamilie en onder een 100 dollar is een good ass deal. Buy.
Ik heb echt met een enorme glimlach een stuk of 10 keer het optreden van Odd Future bij Jimmy Fallon zitten kijken. Wat een energie, performance, charisma en talent. Al die Wu Tang vergelijkingen zijn 100% terecht, een young Tyler gaat echt nog legio truucjes uit de mouw van zijn Supreme boxlogo hoody schudden. Met een even grote glimlach heb ik ook deze enorm zielige post op 2dopeboyz gelezen. Stukje onzeker bloggen naar de mensen toe. Oef.
Ohja, hier mijn favoriete liedjes van de last couple or so. Enjoy.
Pac Div – Take Me High
Black Genius – The Landing
Gold Zebra – Back In The Dust
Lykke Li – I Follow You (Tyler The Creator Mix)
Encore House Dubs – Knyght Ryder
Clockworks – Canblaster
Neon Indian – Children of the Revolution (T. Rex Cover)
Gil Scott-Heron And Jamie XX - Running
Schlachthofbronx – Nasty Bass ft. Spoek Mathambo & Bigspace
Soulja Boy – Pretty Boy Swag (Diplo & Munchi remix)
Langdradig, vol met goedkope en voor de handliggend symboliek en met een slechte copy van de toffe betiteling uit Enter The Void. Beetje jammer want dat nummer verdient meer. Ik ben niet boos hoor, soms moet je ook gewoon een TMF clipje gooien. Soms is je geld ook gewoon op. Als je de lat zo hoog voor jezelf legt dan kan zoiets alleen maar tegenvallen right?
Ik ben trouwens heel blij met het topje van RiRi. En ook met de absentie van Fergie. Doei.
Vorige week was ik op een fuifje georganiseerd voor de launch van de nieuwe Nintendo 3DS. Nintendo betekent dat je er Mario op kunt spelen en dat er veel inventieve spelletjes gaan uitkomen.
In de bios fucks ik dus best wel niet met 3D. Het is leuk, maar dat moet wel toegevoegde waarden hebben. Dat heeft het bij een 2D spelletje als Street Fighter niet, bij Zelda wel. Ik was wel echt mad blij dat ik niet een swaggerloos brilletje op moest en de 3D gewoon uit kan. Mijn DS is aan vervanging toe dus dan is dit precies op tijd. Win!
Prachtige serie foto’s van Irana Werning die haar objecten terug naar hun jeugd nam. Toen en nu. Heel grappig om te zien dat qua stijl, lichaamshouding en uitstraling iedereen nog steeds hetzelfde is gebleven. Meer hier.
Mannencimema zoals Hollywood in de jaren 80 produceerden, het wordt niet meer gemaakt. Sure, er is een hele zooi ironie wat nu de cinema hit met den helden van weleer, maar het is toch anders. Ironisch knallen is gewoon niet zo leuk als non-ironisch knallen.
Ik kwam via Mad Decent onderstaande Blood Brothers mixtape tegen met de beste begeleidende deuntjes uit een Rocky, Scarface of Top Gun. Oprecht heel erg tof. Er is ook een deeltje één maar die is net iets minder. Alleen checken dus als je een intens goed gevoel krijgt door onderstaande knalmuziek (tracklist). Push it to the limit!
U komt ze veelal tegen op een Amsterdamsche borrelfuif: Vedett biertjes, van die vissersmutsjes tot boven de oren, meisjes die graag met fotografen slapen en Desert Boots. In een illustere poging om een eigen stijl te vertegenwoordigen lopen we er allemaal hetzelfde bij. Maar dat had ene Faberyayo al opgemerkt.
Meestal sterft een dergelijk trendje na overmatig gebruik een snelle dood. Ik denk niet dat dit met deze bordeelsluipertjes het geval is. Hoe kut het ook klinkt, de schoen zegt zoveel over je personal brand dat het niet meer uitmaakt dat je beste vijf matties ze ook hebben.
Voor nu gaan we rustig aan ons vierde paartje beginnen en ik vond deze koraalrode joints wel fris. Die kan je gewoon bij de betere Clarks dealer of via Freshcotton ophalen. Liefde.
Opening Ceremony gaat heerlijk. Ik durf zelfs wel te zeggen dat zij samen met merkjes als Supreme of A.P.C. vijf stappen verder zijn als het gaat om form versus function, de straat/werkplaats versus fashion. Vernieuwend maar niet teveel op de trends. Gek waar nodig maar absoluut altijd draagbaar.
Ook lijken ze in een tijd waarin de ‘collab’ een uitgemolken koetje is relevante dingen met relevante merken te kunnen doen. Ik ga heel lekker op alles wat ze met Pendleton doen, maar kan ook deze anorak die ze met Levi’s gooien echt heel erg waarderen. It’s a lente thang.
Eerste single van Tyler zijn nieuwe album Goblin. De track heeft hij zelf geproduceerd, de video zelf geregisseerd. Zijn bizarre gezichtsuitdrukkingen zijn bijna even fascinerend als zijn rare gedachtenkronkels en zware stem. Erg benieuwd naar dat album, als het zijn vorige gaat overtreffen is het een fucking classic.
Swurdin is about style, music, business and leisure. Cool stuff, thoughts and everything I love. For (business) opportunities, inquiries, collaborations or questions hit us up with an email.